مهارت جراتمندی در کودکان:‌ چگونه کودکان را برای دفاع از حقوق خود آماده کنیم؟

مهارت جراتمندی در کودکان:‌ چگونه کودکان را برای دفاع از حقوق خود آماده کنیم؟

جراتمندی لزوما ذاتی نیست. اگرچه ممکن است برخی افراد آن را به صورت طبیعی داشته باشند اما جراتمندی تا حد زیادی یک مهارت است و مهارتی بسیار مهم هم برای بزرگسالان و هم برای کودکان محسوب می‌شود. جراتمندی سالم‌ترین سبک ارتباطی است. جراتمندی به معنای به رسمیت شناختن حقوق و نیازهای خود و در عین حال به رسمیت شناختن دیگران و احترام به حقوق آن‌ها است. تقویت مهارت جراتمندی در کودکان موجب می‌شود که آن‌ها از خود در برابر آزار دیدن محافظت کنند و همچنین به افرادی آزارگر تبدیل نشوند.

مهارت جراتمندی در کودکان به آن‌ها کمک می‌کند روابط سالمی با دیگران برقرار کنند و عزت نفس بالایی داشته باشند. برای مثال، تصور کنید کودکی که می‌خواهد با دیگران بازی کند اما نگران است که درخواست کردن او تاثیری نداشته باشد ممکن است منفعلانه در گوشه‌ای منتظر بماند یا پرخاشگرانه، خواسته خود را نشان دهد. به همین دلیل آموزش مهارت جراتمندی به کودکان، اهمیت بسیار زیادی دارد. در ادامه با راه‌های تقویت این مهارت در کودکان آشنا می‌شوید اما قبل از آن لازم است در مورد اهمیت آن بیشتر بدانید.

چرا مهارت جراتمندی در کودکان مهم است؟

یک سبک ارتباطی قاطعانه می‌تواند به ما در انجام دادن کارهایی که می‌خواهیم انجام دهیم کمک کند اما فراتر از این امر، مهارت جراتمندی موجب می‌شود به خود و دیگران احترام بگذاریم. کودکانی که جرئتمندانه صحبت می‌کنند این پیام را به فرد مقابل می‌رسانند که به خودشان باور دارند. آن‌ها می‌دانند که احساسات و افکارشان مهم است. آن‌ها اعتماد به نفس دارند.

کودکان جرئتمند راحت‌تر دوست پیدا می‌کنند. آن‌ها به گونه‌ای با دیگران ارتباط برقرار می‌کنند که به نیازهای خودشان و نیازهای دیگران احترام گذاشته شود. آن‌ها بهتر می‌توانند اختلاف نظرها و تعارض‌ها را حل کنند. در نهایت، افرادی که احترام می‌گذارند در عوض احترام دریافت می‌کنند.

چرا مهارت جرئتمندی در کودکان مهم است

چگونه می‌توان مهارت جراتمندی در کودکان را تقویت کرد؟

جراتمندی در واقع تمرین برخی مهارت‌های ارتباطی و برخورداری از نگرش درونی مناسب است. بعضی از کودکان به طور طبیعی مهارت بیشتری در این امر دارند اما برخی دیگر نیاز به تشویق دارند. با این حال، لازم است بدانید این مهارت را می‌توان به کودکان آموزش داد. در ادامه با راه‌های تقویت مهارت جراتمندی در کودکان آشنا می‌شوید. علاوه بر این، خواندن کتاب جرئت داشته باش نیز می‌تواند برای کودک مفید باشد.

در مورد مرزها با فرزندتان صحبت کنید

مفهوم مرزها، مفهوم اصلی جراتمندی است. ما باید با فرزندانمان در مورد انواع مختلف مرزها از جمله مرزهای جسمی، مرزهای عاطفی، مرزهای قانونی، مرزهای مدرسه، محل کار و غیره صحبت کنیم. آموزش مرزها به کودک به معنای آموزش احترام به خود و احترام به دیگران است. یک روش ساده برای توضیح مرزها برای کودکان این است که مرزها را به حصار یا چراغ قرمز تشبیه کنید. همچنین برای او توضیح دهید که این مرزها برای حفاظت و امنیت ما در نظر گرفته شده‌اند. نقض این مرزها، اغلب منجر به عوارض ناگواری مانند تصادفات، احضار به دادگاه یا حتی دستگیری می‌شود.

در مورد مرزهای جسمی لازم است برای کودک توضیح دهید که او اختیار بدن خودش را دارد و در صورتی که کسی حقوق او را نقض کرد لازم است از خود دفاع کند. همچنین به فرزندتان یاد بدهید که او موظف نیست هر کاری که بزرگسالان می‌خواهند انجام دهد. عدم آموزش این مسئله می‌تواند کودک را در موقعیت خطرناکی قرار دهد و حتی در بزرگسالی او منجر به مشکلات رابطه می‌شود. به همین دلیل است که اگر کودک نمی‌خواهد او را ببوسند، دیگران باید به خواسته او احترام بگذارند. همچنین پیشنهاد می‌کنیم برای کسب اطلاعات بیشتر، مقاله مهارت ارتباط موثر در کودکان را نیز مطالعه کنید.

تقویت مهارت جرئتمندی در کودکان

برای کودک توضیح دهید که چرا جراتمندی مهم است

بسیاری از افراد، قاطعیت را با بی‌ادبی اشتباه می‌گیرند. همین افراد معمولا مرزهای ضعیفی دارند و تفاوت میان ابراز نظر و آسیب زدن را نمی‌دانند. حقیقت این است که جراتمندی بخشی ضروری از ایجاد احساس امنیت و اعتماد در روابط است. اگر یک کودک مهارت جراتمندی را یاد نگیرد ممکن است در بزرگسالی به پرخاشگری منفعل تبدیل شود و از دیگران کینه به دل بگیرد. اگرچه ممکن است درک این مفهوم برای کودک، دشوار باشد اما او لازم است بداند که قاطعیت به بهتر شدن روابط او کمک می‌کند.

کودکان بسته به سنی که دارند ممکن است نتوانند پختگی لازم را برای قاطع بودن داشته باشند. نکته مهم این است که او بتواند حرف خودش را بزند و آنچه در حقیقت می‌خواهد بگوید را بگوید. با راهنمایی شما فرزندتان می‌تواند یاد بگیرد که چگونه در حالی که به دیگران احترام می‌گذارد حرف خودش را بزند.

به جراتمندی‌های فرزندتان احترام بگذارید و این رفتار او را تشویق کنید

مهم است که به کلمات فرزندتان احترام بگذارید. این بدین معنی است که احساسات کودک را تایید کنید و به او نشان دهید که به حرف‌هایش گوش می‌دهید. برای مثال وقتی به فرزندتان اجازه نمی‌دهید قبل از شام میوه بخورد و او قشقرق راه می‌اندازد او را به دلیل عصبانیتش سرزنش نکنید و در حالی که مرزهای خود را حفظ می‌کنید احساسات فرزندتان را تایید کنید. می‌توانید به او بگویید: «میدونم گرسنه هستی، قراره خیلی زود غذا رو بخوریم».

یک کودک بزرگ‌تر ممکن است بخواهد صحبت کند یا با شما بحث کند. در این میان می‌توانید فکر فرزندتان را از موقعیت منحرف کنید و او را با فعالیتی سرگرم کنید تا شام حاضر شود. مهم‌ترین امر این است که در این موقعیت‌ها به احساسات فرزندتان احترام بگذارید. وقتی کودکتان مرزی برای خودش تعیین کرد آن را محترم بشمارید. برای مثال اگر می‌خواست که او را نبوسید، خواسته‌اش را بپذیرید.

جرئتمندی در کودکان

به حریم خصوصی فرزندتان احترام بگذارید

هنگامی که والدین یا سایر اعضای خانواده به حریم خصوصی کودک احترام نمی‌گذارند این مسئله می‌تواند منجر به احساس امنیت در او شود. احترام به حریم خصوصی کودک نه تنها به او می‌آموزد که شما به مرزهایش احترام می‌گذارید بلکه باعث می‌شود فرزندتان برای در میان گذاشتن حرف‌های خود با شما راحت‌تر باشد. احترام به حریم خصوصی کودک، باعث تقویت رابطه شما با فرزندتان می‌شود.

فرزندتان را به ابراز احساسات تشویق کنید

کودکان باید در هر موقعیتی احساس راحتی و امنیت کنند. این نوع اعتماد به نفس و ابراز وجود از سنین پایین آغاز می‌شود. هنگامی که کودکان شروع به ابراز احساسات خود می‌کنند لازم است والدین آن‌ها را خاموش نکنند و به خاطر احساسات منفی فرزندشان، او را تنبیه نکنند. وقتی کودکان بتوانند آزادانه احساسات مثبت و منفی خود را در یک فضای امن ابراز کنند می‌آموزند چگونه هیجانات خود را مدیریت کنند و در موقعیت‌های مختلف جرئتمند باشند. پیشنهاد می‌کنیم در این مورد مقاله آموزش ابراز احساسات به کودکان را نیز مطالعه کنید.

فعالیت‌های فوق برنامه را تشویق کنید

تمرینات گروهی یکی از روش‌های بسیار مفید برای افزایش اعتماد به نفس و جراتمندی کودکان است. ایستادگی در برابر همسالان کمتر از ایستادگی در برابر منابع قدرت، ترسناک است. فعالیت‌های گروهی می‌تواند به ابراز وجود کودکان کمک کند. وقتی فرزندتان در یک کار گروهی شرکت می‌کند نه تنها همکاری و سازش را یاد می‌گیرد بلکه می‌آموزد که چگونه حرف خودش را بزند تا کار درست انجام شود. در این موقعیت‌ها، کودکان تفاوت میان پرخاشگری و جراتمندی را یاد می‌گیرند و می‌آموزند با اعضای گروه، برای هدفی مشترک تلاش کنند.

جرئتمندی در کودکان

در جراتمندی، الگوی مناسبی برای فرزندتان باشید

برای تقویت جراتمندی در کودکان، هیچ راهی بهتر از این نیست که در جرئتمند بودن، الگوی مناسبی برای فرزندتان باشید. به نحوه تعامل خود با دوستان و خانواده توجه کنید. اگر باید با خدمات پشتیبانی یک محصول تماس بگیرید یا یک کالا را به فروشگاه برگردانید از لحنی مودبانه و در عین حال قاطع استفاده کنید. اگر به کسی «نه» گفتید به حرف خود پایبند باشید. بهترین راه آموزش جراتمندی به کودکان این است که جرئتمند بودن را به بخشی از زندگی روزمره خود تبدیل کنید.

اجازه دهید فرزندتان مسئول تصمیمات خودش باشد

برای آموزش جراتمندی به فرزندتان، هر روی فرصت‌هایی به او بدهید تا در زمینه‌هایی تصمیم‌گیرنده باشد. طبیعتا مواقعی وجود دارد که شما باید محدودیت‌هایی تعیین کنید اما انتخاب کردن بخشی از یادگیری جراتمندی است. در عین حال، اشتباهات فرزندتان را بپذیرید. اگر کودکتان مرتکب اشتباه شود در نهایت از این اشتباهات یاد می‌گیرد و در طولانی‌مدت توانمندتر می‌گردد.

به فرزندتان یاد بدهید به حرف‌های خود پایبند بماند

به کودک خود بیاموزید که وقتی حرفی می‌زند به آن متعهد بماند. برای مثال فرض کنید کودکتان به برادرش گفته است که وارد اتاقش نشود و اسباب‌بازی‌اش را برندارد. اما وقتی برادرش به خواسته‌اش احترام نمی‌گذارد او حرفی نمی‌زند و اجازه این کار را می‌دهد. اینکه بک بار اجازه نمی‌دهید فرزندتان کاری را انجام بدهد اما بعد می‌پذیرید این اتفاق بیفتد فقط به کودک نشان می‌دهد که شما به حرف‌های خود پایبند نیستید. بنابراین سعی کنید در این مورد الگوی مناسبی برای فرزندتان باشید.

جرئتمندی در کودکان

در نهایت نکته مهم در تقویت جراتمندی در کودکان این است که از تعاملات خود با فرزندتان آگاه باشید. صحبت‌های او را بشنوید و واکنش‌های خود را بر اساس آن تنظیم کنید. آیا به حریم جسمی و عاطفی کودکتان احترام می‌گذارید؟ آیا به او گوش می‌دهید؟ در پایان هر روز بنویسید که چگونه به مرزهای فرزندتان احترام گذاشته‌اید و الگوی مناسبی در جراتمندی بوده‌اید. در مورد مرزها و قاطعیت با کودک صحبت کنید و به سوالات او پاسخ دهید.

امتناع کودک از رفتن به مدرسه چه دلایلی دارد؟ چگونه با آن برخورد کنیم؟

امتناع کودک از رفتن به مدرسه چه دلایلی دارد؟ چگونه با آن برخورد کنیم؟

امتناع کودک از رفتن به مدرسه ممکن است مشکلات زیادی را به وجود بیاورد. اما شما تنها والدینی نیستید که با این مشکل مواجه می‌شوید. برآوردها نشان می‌دهد حدود ۲۰ درصد از کودکان در دوره‌ای از مدرسه رفتن علائم امتناع از مدرسه رفتن را نشان می‌دهند. امتناع کودک از رفتن به مدرسه با نشانه‌هایی مثل از دست دادن روزهای مدرسه و شکایت از  علائم جسمی مبهم و غیر قابل ‌توضیح همراه است.

علائم امتناع از مدرسه اغلب در روزهای مدرسه رخ می‌دهند و معمولا در آخر هفته‌ها وجود ندارند. وقتی این کودکان توسط پزشک معاینه می‌شوند هیچ اختلالی در آن‌ها تشخیص داده نمی‌شود. مقابله با امتناع کودک از رفتن به مدرسه نیازمند تشخیص دلایل این مسئله و انجام راهکارهای مناسب است که در ادامه با این موضوع آشنا می‌شوید.

علل امتناع کودک از رفتن به مدرسه چیست؟

قبل از برنامه‌ریزی و انجام راه‌حل‌ها مهم است که درک کنید چرا فرزند شما از مدرسه رفتن امتناع می‌کند؟ در حال حاضر چهار دلیل اصلی برای امتناع کودک از رفتن به مدرسه شناخته شده است که در ادامه به آن‌ها اشاره شده است.

  • دور شدن از احساس بد: کودک شما سعی می‌کند از مسئله‌ای که در مدرسه باعث اضطراب، پریشانی یا افسردگی او می‌شود اجتناب کند. برای مثال ممکن است قلدری در مدرسه باعث این مسئله شده باشد.
  • اجتناب از تعاملات اجتماعی یا ارزیابی عمومی: فرزند شما در موقعیت‌های اجتماعی دچار اضطراب می‌شود، در تعامل با همسالان مشکل دارد یا نگران است که در کلاس لازم باشد درس پس بدهد.
  • جلب توجه: عصبانیت، چسبندگی و اضطراب جدایی ممکن است راهی برای جلب توجه والدین باشد.
  • دریافت پاداش در خراج از مدرسه: این مسئله می‌تواند به سادگی امکان تماشای تلویزیون یا بازی‌های ویدئویی در خانه باشد. رفتار کودک نه تنها با پاداش تقویت می‌شود بلکه با اجتناب موفقیت‌آمیز از یک عامل استرس‌زا نیز تقویت می‌شود.

به عنوان مثال، ممکن است کودک بخواهد به مدرسه نرود زیرا از سوار اتوبوس شدن متنفر است. ممکن است صبح‌ها کودک برای اینکه سوار اتوبوس نشود قشقرق به پا کند و در نتیجه والدین به او اجازه دهند که سوار اتوبوس نشود یا در خانه بماند.

در این شرایط رفتار منفی کودک تقویت می‌شود زیرا کودک با موفقیت از سوار اتوبوس شدن اجتناب کرده است. از طرف دیگر، اگر فرزندتان دچار اضطراب جدایی است، اضطراب او با در خانه ماندن و وقت گذراندن با شما تقویت می‌شود. مطالعه کتاب ترس از مدرسه نیز می‌تواند برای شما مفید باشد.

علل امتناع کودک از رفتن به مدرسه

با امتناع کودک از رفتن به مدرسه چگونه برخورد کنیم؟

وقتی امتناع کودک از رفتن به مدرسه به یک مشکل بزرگتر تبدیل می‌شود یعنی برای چندین روز، هفته‌ها یا حتی ماه‌ها ادامه دارد لازم است به یک روانشناس کودک مراجعه کنید و از او کمک بگیرید. چند راهکار هم در این زمینه می‌تواند برای شما کمک‌کننده باشد که در ادامه به آن‌ها اشاره شده است.

با معلم و سایر پرسنل مدرسه در مورد مسئله فرزندتان صحبت کنید

معلم فرزندتان می‌تواند در مورد اینکه آیا اتفاقی افتاده است که باعث این مسئله فرزندتان شده است به شما اطلاعات بدهد. همچنین معلم و پرسنل مدرسه می‌توانند به شما اطمینان بدهند که علی‌رغم قشقرق‌های صبحگاهی و امتناع کودک از مدرسه، فرزندتان در مدرسه عملکرد خوبی دارد و در برنامه‌های روزانه مشارکت می‌کند.

فرزند خود را نزد متخصص اطفال ببرید

بسیاری از کودکان در هنگام امتناع از مدرسه رفتن، علائم عاطفی و جسمی دارند. مهم است که اطمینان حاصل کنید این علائم و اضطراب یا افسردگی همراه با آن مربوط به بیماری نیستند یا علت جسمی ندارند.

سعی کنید آرام و منطقی بمانید

گفتن این حرف راحت‌تر از انجام آن است، به ویژه هنگامی که رفتار فرزندتان باعث اخلال در برنامه‌های خانواده و همچنین نگرانی شما در مورد قوانین مدرسه یا محل کار شما شده است. برای مثال ممکن است مجبور شوید یک روز دیگر نیز مرخصی بگیرید و سرکار نروید و به همین دلیل نگران از دست دادن شغلتان باشید، لازم است فرزندتان را متوجه این نکته کنید که مدرسه رفتن، کاری غیرقابل چانه‌زنی است. مشاجره با کودک یا رشوه دادن به او مسئله‌ای را حل نمی‌کند.

در نهایت، هنگامی که مشکلی را شناسایی کردید، گام بعدی این است که کودک خود را به مدرسه برگردانید و برای حل مسئله زیربنایی کمک بگیرید. درمان مسئله زیربنایی اعم از اضطراب، افسردگی، نافرمانی مقابله‌ای یا هر مسئله دیگر اغلب نیاز به کمک روانشناس کودک دارد. برای بازگشت کودک به مدرسه نیز نیاز به همکاری پرسنل مدرسه وجود دارد.

با امتناع کودک از رفتن به مدرسه چگونه برخورد کنیم؟

نقش خانواده در برخورد با امتناع کودک از رفتن به مدرسه

هنگامی که با مدرسه یا یک روانشناس کودک برای حل مسئله فرزندتان شروع به همکاری دارد لازم است در خانه نیز برخی کارها را انجام دهید تا بتوانید کودک را به مدرسه بازگردانید. در مرحله اول، ممکن است مجبور شوید اولویت‌های خود را تغییر دهید. به عنوان مثال، اگر فرزندتان برای مدرسه رفتن لباس مدرسه را نمی‌پوشد، لازم است بررسی کنید که آیا لباس مدرسه پوشیدن مهم‌تر است یا رفتن به مدرسه. همچنین لازم است راهکارهای زیر را نیز انجام دهید.

  • با فرزندتان یک قرارداد رفتاری تنظیم کنید که در آن پاداش حضور در مدرسه و عواقب عدم حضور در مدرسه مشخص باشد.
  • تکنیک‌های آرام‌سازی مانند تنفس عمیق و سایر مهارت‌های کنترل استرس را به کودک بیاموزید.
  • به فرزندتان اجازه دهید در ساعت مشخصی از روز از مدرسه با شما تماس بگیرد و اعلام حضور کند.
  • یک عکس از خود یا یک وسیله آرامش‌بخش به فرزندتان بدهید تا در مدرسه همراهش داشته باشد.
  • برای صبح‌ها یک روتین قابل‌پیش‌بینی داشته باشید.
نقش خانواده در برخورد با امتناع کودک از رفتن به مدرسه

همکاری با مدرسه برای ایجاد یک برنامه

رویکردهای مختلفی در همکاری با مدرسه برای حل مسئله کودک وجود دارد که می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید. در ادامه به چند نکته در این زمینه اشاره کرده‌ایم که می‌تواند در برخورد با امتناع کودک از رفتن به مدرسه بسیار موثر باشد.

  • از مدرسه بخواهید میزان کارهایی که فرزندتان برای رفتن به مدرسه باید انجام دهد را کاهش دهد یا از آن‌ها صرف نظر کند.
  • برنامه‌ای برای سوار کرد فرزندتان به سرویس مدرسه داشته باشید. برای مثال اگر معلم برای بردن کودک به منزل شما مراجعه کند راه‌حل خیلی خوبی است. با این حال، اگر امکان این کار وجود ندارد، مراجعه هر فرد دیگر مثل راننده سرویس به در منزل و تحویل کودک به او می‌تواند کمک‌کننده باشد.
  • به صورت گام به گام شروع کنید. اگر امتناع فرزندتان از رفتن به مدرسه شدید باشد، ممکن است لازم باشد با انتظارات کم شروع کنید. در این شرایط، اگر فرزندتان به مدرسه برود و حتی مدت زیادی آن جا نماند این امر می‌تواند یک موفقیت باشد. در نهایت، می‌توانید به صورت گام به گام میزان زمانی که کودک باید در مدرسه بماند را افزایش دهید.
  • اگر نمی‌توانید کودک را وارد کلاس کنید ببینید او مایل است با نظارت در کتابخانه یا لابی مدرسه بنشیند. در این شرایط، حداقل او برای مدرسه رفتن برخاسته و آماده شده است و بازگرداندن او به کلاس از این نقطه بسیار آسان‌تر است.
امتناع کودک از رفتن به مدرسه

در نهایت، لازم به ذکر است که هرچه زودتر برای حل مسئله امتناع کودک از رفتن به مدرسه اقدام کنید، احتمال موفقیت شما بیشتر است. متاسفانه هرچقدر کودک بیشتر از مدرسه فاصله بگیرد بازگشت به زندگی روزمره برای او سخت‌تر خواهد شد. پس در بلند مدت سازشکاری با این رفتار ممکن است عواقب بسیاری را برای شما و کودک به همراه داشته باشد.

معرفی کتاب تربیت بدون فریاد از هال ادوارد رانکل

معرفی کتاب تربیت بدون فریاد از هال ادوارد رانکل

آیا فرزندانتان شما را عصبی می‌کنند؟ بحث، داد زدن و تنش مداوم می‌تواند برای شما و کودکتان آزاردهنده باشد و به احتمال زیاد هم در رفع مشکلات موثر نیست. موقعیت‌های روزانه مختلفی، از یادآوری کردن به کودک برای عجله در لباس پوشیدن تا دیدن نقاشی او بر روی دیوار، می‌تواند منجر به فریاد زدن شما شود. اما این کار تا به حال چقدر برای شما موثر بوده است و آیا راهکار جایگزین مناسب‌تری برای آن وجود دارد؟ در کتاب تربیت بدون فریاد با پاسخ این سوال آشنا می‌شوید.

درست است که فریاد زدن به صورت موقت، استرس را رفع می‌کند اما وقتی کنترل خود را از دست می‌دهید، ممکن است پس از آن، احساس ناامیدی کنید و متوجه شوید که یک میلیون کیلومتر از والدی که دوست داشتید باشید فاصله گرفته‌اید. خواندن کتاب تربیت بدون فریاد به شما کمک می‌کند که بتوانید خشم خود را بهتر کنترل کنید، به صورت موثرتری رفتار فرزندتان را مدیریت کنید و در نتیجه به آن والدی که می‌خواهید باشید نزدیک‌تر شوید. در ادامه با این کتاب بیشتر آشنا می‌شوید.

فهرست مطالب

درباره کتاب تربیت بدون فریاد

کتاب تربیت بدون فریاد به والدین نشان می‌دهد که چگونه حتی در استرس‌آورترین شرایط می‌توانند با فرزندان خود با آرامش رفتار کنند و ارتباط خود را با آن‌ها حفظ کنند. والدینی که بر کنترل احساسات و رفتارهای خود و نه بر کنترل رفتارها و احساسات فرزندشان تمرکز دارند، می‌توانند روابط خانوادگی قوی‌تر و رضایت‌بخش‌تری را ایجاد کنند. چنین روابطی همزمان می‌توانند اضطراب و استرس تربیت کودک را نیز از بین ببرند و عزت نفس او را تقویت کنند. پیشنهاد می‌کنیم که در این مورد مقاله عزت نفس در کودکان را نیز مطالعه کنید.

این کتاب در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های مشاوره‌ای یا خودآموز نیویورک تایمز قرار دارد و تاکنون بیش از ۲۵۰ هزار نسخه از آن چاپ شده است. در این کتاب برای بیان مطالب از روش گام به گام و ساختاریافته استفاده شده است و به همین دلیل لازم است فصول آن به ترتیب خوانده شود. همچنین، برای توضیح ملموس‌تر مطالب از تجارب و داستان‌های واقعی زندگی افراد کمک گرفته شده است. در هریک از این داستان‌ها نشان داده می‌شود که چگونه تربیت بدون فریاد می‌تواند روابط والد- کودک را متحول کند. می‌توانید در این زمینه کتاب والدین موثر، فرزندان موفق را نیز مطالعه کنید.

درباره نویسنده

هال ادوارد رانکل، در سال ۲۰۰۸ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته خانواده‌درمانی و ازدواج دریافت کرد. او یک روانشناس خانواده و زوج، مربی روابط، سخنران بسیار محبوب و همچنین بنیانگذار و مدیر موسسه زندگی بدون فریاد است. کتاب تربیت بدون فریاد رانکل در همان هفته اول انتشار، در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز قرار گرفت. او ۱۴ سال پیش ازدواج کرده است و اکنون او و همسرش دارای دو فرزند، یک دختر و یک پسر هستند. هال رانکل به عنوان یک پدر و یک همسر، همان مسئله‌ای را در خانه تمرین می‌کند که هزاران خانواده را به انجام آن توصیه کرده است: رویکرد بدون فریاد در روابط.

آقای رانکل، با سابقه چشمگیر علمی و اجتماعی، پیشرفته‌ترین رویکردهای تئوری روابط را در پیش گرفته است و از طریق هزاران ساعت خانواده‌درمانی، مشاوره سازمانی و مربیگری حرفه‌ای در سازمان‌ها، کلیساها، مشاغل خانوادگی و مدارس، رویکرد بدون فریاد را توسعه داده است. وی کارگاه‌ها و گفتگوهای بسیاری را درباره موضوعات مختلف در کنفرانس‌های منطقه‌ای، ملی و بین‌المللی ارائه داده است که موضوع این کنفرانس‌ها عمدتا با مسائلی مثل پویایی سازمانی، رفتارهای اعتیادی، والدین و ازدواج، مدیریت خشم و ارزیابی سیستم‌های روانشناختی ارتباط داشته‌اند. یکی دیگر از کتاب‌های این نویسنده، کتاب زندگی مشترک بدون فریاد است.

سرفصل‌های کتاب تربیت بدون فریاد

در کتاب تربیت بدون فریاد، قبل از مطرح شدن فصول، نویسنده مقدمه‌ای با عنوان «چگونه این کتاب را مطالعه کنیم» مطرح کرده است و در آن توصیه می‌کند که ترجیحا بخش‌های کتاب به ترتیب خوانده شوند تا بتوانید حداکثر بهره را از کتاب ببرید. پس از آن ۴ بخش و ۱۲ فصل مطرح می‌شوند که در ادامه با بخش‌های کتاب آشنا می‌شوید.

  • والدین خونسردی شویم که واقعا فرزندانمان نیاز دارند
  • حفظ خونسردی یعنی ایجاد حریم
  • حفظ خونسردی یعنی تعیین جایگاه
  • خود را به تمرین کردن عادت دهید

بخش‌هایی از کتاب

«اگر می‌خواهیم بانفوذ و تاثیرگذار باشیم ابتدا باید خود را تحت کنترل درآوریم. تنها در این صورت است که می‌توانیم پاسخ رفتاری خود را انتخاب کنیم و صرف نظر از رفتار فرزندمان، تصمیم بگیریم چگونه رفتار کنیم. حال اگر بزرگ‌ترین دشمن ما واکنش ما هیجانی است، باید ببینیم منشاء آن کجاست؟ مهم‌تر اینکه درباره آن چه می‌توان کرد؟ اکثر ما هیجانی بدتر از عجز و سردرگمی نمی‌شناسیم. ما می‌توانیم ترس، خستگی، نگرانی یا خشم را تحمل کنیم اما هیچ چیز مانند درماندگی و سردرگمی ما را از پا نمی‌اندازد، مانع ادامه کارمان نمی‌شود و ما را دچار خشم نمی‌کند.» (صفحه ۳۱)

«اگر بخواهیم بزرگسالانی خودگردان تربیت کنیم، ابتدا خود باید فردی خودگردان بشویم، به ویژه در ارتباط با فرزندانمان. رسیدن به این هدف مستلزم ایجاد فضا و حریمی است که آن‌ها بتوانند خود تصمیم بگیرند و ما بتوانیم نگرانی خود را درباره تصمیم آن‌ها کنترل کنیم. این یعنی اصول زندگی را به فرزندانمان بیاموزیم و بعد آن‌ها را آزاد بگذاریم که خود تصمیم بگیرند که آن اصول را به کار بندند یا با آن‌ها مخالفت کنند و با عواقب آن روبرو شوند.» (صفحه ۱۴۲)

«به عنوان یک درمانگر هرگاه بین والد و فرزندی با الگوی ارتباطی بهترین دوست مواجه می‌شوم، پرچم قرمز را هم کنارش می‌بینم. ناگفته نماند که پرچم قرمز صرفا به خاطر آسیبی که این روابط به کودکان وارد می‌کند نیست. درست است که این روابط آسیب زیادی به آن‌ها می‌زند، پیش از من هم در این باره بسیار سخن گفته‌اند اما من پرچم قرمز را به علت آسیبی می‌بینم که به الگوی ارتباطی والد- فرزند وارد می‌شود. والدینی که به روش ارتباطی بهترین دوست متوسل می‌شوند، سعی می‌کنند اعتبار و پذیرشی را که از والدین خود دریافت نکرده‌اند و در حال حاضر هم نمی‌توانند از ارتباط با خود یا بزرگسالان همسال خود دریافت کنند، از طریق فرزندانشان جبران کنند.» (صفحه ۲۸۷)

مطالعه کتاب تربیت بدون فریاد، به نویسندگی هال ادوارد رانکل، به شما کمک می‌کند در فرزندپروری، بدون توسل به روش‌های پرخاشگرانه از جمله فریاد زدن، موفق عمل کنید. این کتاب با مطرح کردن تجاربی واقعی، به صورتی عینی و ملموس مطرح می‌کند که چگونه می‌توانید در عین قاطعیت، رابطه مثبتی با کودک خود ایجاد کنید. بنابراین، اگر در حال حاضر والد هستید یا تصمیم به والد شدن گرفته‌اید، خواندن این کتاب می‌تواند برای شما بسیار مفید باشد و شما را به والدی که می‌خواهید باشید نزدیک کند.

تجربه شما از بحث و گفتگو در خانه چیست؟ آیا کتاب تربیت بدون فریاد را خوانده‌اید؟ این کتاب تا چه حد به شما کمک کرده است؟ تجارب خود را در بخش کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید.

علل نوسانات خلقی در نوجوانان و راه‌های کمک به آن‌ها

علل نوسانات خلقی در نوجوانان و راه‌های کمک به آن‌ها

نوجوانان باهوش، عجیب، ماجراجو و کنجکاو هستند. هرچند آن‌ها اغلب در جامعه مورد سرزنش و شماتت قرار می‌گیرند. جامعه تمایل دارد به جای تمرکز بر ویژگی‌های مثبت نوجوان‌ها بر طبیعت غیرقابل‌پیش‌بینی و بدخلق آن‌ها تمرکز کند. این منفی‌نگری می‌تواند به زندگی شما نفوذ کند و شما را از برقراری رابطه با فرزندتان بترساند. با این حال، اگر طبیعت نوجوان‌ها و نوسانات خلقی نوجوانان را بپذیرید و از ارتباط با آن‌ها نترسید این دوره سنی فرزندتان به دوره‌ای خوشایند برای شما تبدیل خواهد شد.

غیرمعمول نیست که نوجوان یک دقیقه بخندد و لحظه دیگر بی‌حوصله شود. در بیشتر اوقات، این تغییرات سریع و شدید خلقی، بخشی طبیعی از دوره بلوغ است. اما گاهی اوقات نوسانات خلقی در نوجوانان می‌تواند نشان‌دهنده مشکلات جدی‌تری باشد. در ادامه با این موضوع بیشتر آشنا می‌شوید که چه عللی باعث نوسانات خلقی در نوجوانان می‌شود، چگونه می‌توانید با این موضوع کنار بیایید و چه زمانی لازم است از متخصص کمک بگیرید.

فهرست مطالب

علل نوسانات خلقی در نوجوانان چیست؟

علت نوسانات خلقی در نوجوانان تا حد زیادی، زیست‌شناختی است و به تغییرات سریع مغزی و هورمونی آن‌ها برمی‌گردد. از سوی دیگر، هویت‌یابی و عوامل مربوط به سبک زندگی نیز در این مسئله نقش دارند. در ادامه با این دلایل بیشتر آشنا می‌شوید.

تغییرات سریع در مغز نوجوانان

اسکن‌های MRI نشان می‌دهند که مغز نوجوان پس از بلوغ به سرعت تغییر می‌کند. قشر پیش‌پیشانی مغز، قسمتی است که در آن رفتارهای پیچیده‌تر مثل تصمیم‌گیری‌های پیچیده، ابراز شخصیت و هدایت تعاملات اجتماعی فرد تنظیم می‌شود. این قسمت از مغز در نوجوانی کمی تغییر می‌کند. از سوی دیگر، ارتباطات بین سلول‌های مغزی پس از ثبات نسبی در دوران کودکی، دوباره با سرعت با بالا در نوجوانی ادامه پیدا می‌کنند.

همچنین، در نوجوانی، در مناطق خاصی از مغز به نام لوب پیشانی و لوب آهیانه‌ای، ماده سفید بیشتری تشکیل می‌شود. این مناطق مغز با فرآیندهای مختلفی از جمله استدلال، قضاوت و کنترل تکانه‌ها سروکار دارند. اگر تا به حال از رئیس خود عصبانی شده‌اید و توانسته‌اید خشم خود را فرو ببرید و آن را کنترل کنید، لازم است بدانید مغز نوجوان شما به او اجازه این کار را نمی‌دهد. برخی از نوسانات خلقی در نوجوانان به احتمال زیاد با رشد مغز آن‌ها ارتباط دارد. از آنجایی که این تغییرات مغزی باعث خودکنترلی ضعیف در نوجوانان می‌شوند، ممکن است باعث شوند که نوجوان نتواند قبل از بروز هیجان خود در مورد آن فکر کند یا آن را تنظیم کند.

نقش هورمون‌ها در نوسانات خلقی در نوجوانان

هورمون‌‌ها نقش بسیار مهمی در خلق‌و‌خو دارند. تصور می‌شود که هورمون‌های جنسی (استروژن و تستوسترون) بر روی مغز نوجوان تاثیر می‌گذارند و احتمالا منجر به مشکلات نوسانات خلقی در آن‌ها می‌شوند. هر زنی که سندرم پیش از قاعدگی قابل‌توجه را تجربه کرده باشد، می‌داند که هورمون‌ها چگونه می‌توانند موجب تغییرات خلقی شوند. از سوی دیگر، فقط این هورمون‌ها نیستند که با نوسانات خلقی در نوجوانان مرتبط‌اند. هورمونی که به طور معمول بزرگسالان را آرام می‌کند در واقع باعث ایجاد اضطراب در نوجوانان می‌شود. در موقعیت‌های استرس‌زا، THP (یا آلوپرگنانولون) در بدن ما ترشح می‌شود که این هورمون برای بزرگسالان، اثر آرامش‌بخش دارد اما THP در نوجوانان، نتیجه عکس دارد.

احتمالا متوجه شده‌اید که وقتی نوجوان شما مضطرب است، نوسانات خلقی‌اش بیشتر می‌شود. این امر اگرچه در مورد بزرگسالان نیز صادق است، اما نوجوانان در هنگام تجربه استرس، نسبت به بزرگسالان، بدقلقی و تحریک‌پذیری بیشتری را نشان می‌دهند. وقتی نوجوان به بزرگسالی نزدیک می‌شود این واکنش به هورمون THP تا حدود زیادی ناپدید می‌شود و احتمالا در مواقع پراسترس، نوجوان شما کمتر دچار نوسانات خلقی می‌شود.

علل نوسانات خلقی در نوجوانان

هویت‌یابی در نوجوانان

تلاش نوجوانان برای پیدا کردن هویت خود نیز می‌تواند در خلق‌وخوی آن‌ها موثر باشد. به دست آوردن استقلال و داشتن اعتقادات، باورها و اهداف جداگانه از والدین، برای نوجوانان امری سالم است. آن‌ها با شکل‌گیری این استقلال، احتمالا آشفتگی درونی را تجربه خواهند کرد که معمولا آن را به صورت رفتار نمایشی نشان می‌دهند. رشد سالم در نوجوانان باعث می‌شود که آن‌ها از خود بپرسند: «من کیستم؟» به همین دلیل است که آن‌ها ممکن است مراحل جالبی را پشت سر بگذارند. برای مثال، ممکن است یک نوجوان شش ماه سال فقط لباس سیاه بپوشد اما پس از آن، رنگارنگ‌ترین و براق‌ترین لباسی که دارد را بپوشد.

ایجاد استقلال در نوجوانان، باعث می‌شود که آن‌ها احساسات مختلفی را تجربه کنند. آن‌ها ممکن است در هنگام فکر کردن در مورد آینده، احساس غم، ترس و تنهایی را تجربه کنند اما در عین حال، نسبت به استقلال و آزادی‌ای که به دست می‌آورند احساس هیجان داشته باشند. این احساسات شدید می‌تواند منجر به نوسانات خلقی در نوجوانان شود. پیشنهاد می‌کنیم برای کسب اطلاعات بیشتری، مقاله نیازهای اساسی یک نوجوان را نیز مطالعه کنید.

سبک زندگی نوجوانان

سبک زندگی نیز می‌تواند نقش بسیار مهمی در نوسانات خلقی در نوجوانان داشته باشد. یکی از این عوامل، کیفیت خواب نوجوان است. زمان خواب فقط برای بچه‌های کوچک نیست. نوجوانان نیز به هشت تا نه ساعت خواب شبانه نیاز دارند. مطالعات نشان می‌دهند که کمبود خواب می‌تواند در افسردگی نوجوانان نقش داشته باشد. نوجوانانی که پس از نیمه‌شب به خواب می‌روند ۲۴ درصد بیشتر احتمال دارد که دچار افسردگی شوند و افکار خودکشی را تجربه کنند.

از سوی دیگر، لازم است به رژیم غذایی و تناسب اندام فرزندتان نیز توجه کنید. یک رژیم غذایی سالم می‌تواند تاثیر بسیار زیادی بر خلق‌وخوی نوجوان داشته باشد. مطالعات نشان می‌دهند نوجوانانی که صبحانه می‌خورند خلق و روحیه بهتری دارند و نسبت به افرادی که صبحانه نمی‌خورند هوشیارترند. از سوی دیگر، به این مسئله نیز توجه کنید که آیا نوجوان شما به اندازه کافی فعالیت بدنی دارد؟ ورزش در تقویت روحیه و کاهش استرس نقش به‌سزایی دارد زیرا باعث آزاد شدن مواد شیمیایی خوب بدن از جمله اندورفین می‌شود.

دلایل نوسانات خلقی در نوجوانان

چگونه با نوسانات خلقی در نوجوانان برخورد کنید؟

همانطور که مطرح شد در دوره نوجوانی، ممکن است احساسات فرزندتان شدیدتر و قوی‌تر شود و خلق‌وخوی او ممکن است بیشتر و سریع‌تر تغییر کند. این مسئله می‌تواند برقراری ارتباط با نوجوان و فرزندپروری در این دوره را بسیار دشوار کند. با این حال، راهکارهایی وجود دارد که با استفاده از آن‌ها می‌توانید نوسانات خلقی در نوجوانان را مدیریت کنید. در ادامه با این راهکارها آشنا می‌شوید.

در مورد رشد هیجانی نوجوانان مطالعه کنید و این اطلاعات را به فرزندتان نیز بیاموزید

شروع بلوغ بدین معنی است که نوجوان لازم است با تغییرات هورمونی بسیار زیادی کنار بیاید. بدن او از لحاظ جسمی در حال رشد است. اما مغز او از اواسط تا اواخر دهه بیست بالغ نیست. بنابراین، نوجوان علاوه بر اینکه نیاز دارد با تغییرات جسمی خود کنار بیاید، لازم است با تغییرات سریع عاطفی نیز مقابله کند. بنابراین، تعجبی ندارد که نوسانات خلقی در نوجوانان مشاهده شود. فرزندتان لازم است بداند که در نوجوانی تغییرات طبیعی‌ای در ذهن و بدنش اتفاق می‌افتند و این تغییرات غیرقابل پیش‌بینی هستند.

از سوی دیگر، نوجوان‌ها در جامعه اغلب به صورت ناعادلانه‌ای مورد تمسخر و تحقیر قرار می‌گیرند، اما این مسئله‌ای نادرست است. آن‌ها در حال پشت سر گذاشتن مرحله مهمی از زندگی خود هستند و بیشتر والدین نیز نمی‌دانند که فرزندان نوجوانشان در حال تجربه چه تحولاتی هستند. بنابراین، مهم است به نوجوان خود کمک کنید که درک کند این نوسانات و تغییرات خلقی تقصیر او نیست. در این صورت، او بهتر می‌تواند با تغییرات هیجانی خود کنار بیاید. مطالعه کتاب روانشناسی نوجوان نیز می‌تواند در این زمینه برای شما مفید باشد.

عقب‌نشینی کنید و اجازه دهید نوسانات خلقی تمام شود

عقب‌نشینی اغلب چالش‌برانگیزترین و دشوارترین کاری است که لازم است والدین انجام دهند. این غریزه ماست که می‌خواهیم به سرعت مسئله فرزندمان را حل کنیم و او را از احساس بدی که تجربه می‌کند نجات دهیم. با این حال، بهترین کار در برخورد با نوسانات خلقی در نوجوانان این است که عقب بایستید و اجازه دهید فرزندتان خودش مسائل را مدیریت کند. وقتی به فرزند خود فضا می‌دهید به او نشان می‌دهید که معتقدید او می‌تواند انتخاب‌های مناسبی داشته باشد و به قضاوت او اعتماد دارید. گاهی اوقات، نوجوانان تنها نیازی که دارند این است که کمی تنها باشند و بتوانند فکر کنند.

نحوه برخورد با نوسانات خلقی در نوجوانان

برای تقویت روحیه نوجوان، او را به خوردن غذاهای سالم تشویق کنید

گاهی اوقات، تغییرات در مغز نوجوان، تنها دلیل جسمی نوسانات خلقی او نیست. سلامت ضعیف روده نیز می‌تواند باعث بدخلقی در نوجوانان شود. به همین دلیل، انتخاب‌های غذایی سالم به فرزندتان کمک می‌کند که شادتر و سالم‌تر باشد. مغز انسان به سراسر بدن پیام می‌فرستد و محققات بر این باورند که روده نیز ممکن است پیام‌هایی را به مغز ارسال کند. مطالعات نشان می‌دهند که تعادل باکتری‌ها در میکروبیوم روده ممکن است بر احساسات و نحوه پردازش اطلاعات توسط مغز تاثیر بگذارد. به همین دلیل مهم است که به فرزندتان کمک کنید رژیم غذایی سالمی داشته باشد.

در ادامه به چند نکته در مورد تغذیه سالم که لازم است آن‌ها را به فرزندتان بیاموزید اشاره کرده‌ایم.

  • خوردن غذاهای کامل و اجتناب از مصرف غذاهای بسته‌بندی‌شده یا فراوری‌شده
  • افزایش مصرف میوه‌ها و سبزیجات تازه و همچنین مصرف میوه‌های یخ‌زده و فاقد مواد افزودنی قندی
  • مصرف کافی فیبر و غلات و حبوبات
  • مصرف غذاهای غنی از پروبیوتیک
  • مصرف مواد غذایی تخمیرشده مثل کفیر، کلم ترش یا کیمچی
  • مصرف متعادل غذاهای دریایی و مرغ‌های بدون چربی و همچنین کاهش مصرف گوشت قرمز در هفته
بهبود نوسانات خلقی در نوجوانان

آرام باشید و مثل سابق رفتار کنید

والدین جو و چگونگی فضای خانه را تعیین می‌کنند. اگر شما بدخلقی کنید یا وقتی می‌خواهید دیگران به حرفتان گوش دهند فریاد بزنید، حال و هوایی منفی را در بقیه اعضای خانواده ایجاد می‌کنید. اگر آرام و مراقب رفتار خود باشید می‌توانید فضای مثبتی را در خانه ایجاد کنید و بقیه اعضای خانواده نیز از شما پیروی خواهند کرد. هنگامی که فرزندتان نوسانات خلقی را تجربه می‌کند، شما با آرامش داشتن و مهربان و صبور بودن می‌توانید به او مهارت‌های کنار آمدن با تغییرات خلقی را بیاموزید.

وقتی فرزند نوجوانتان، به‌هم می‌ریزد بهترین روش دفاعی شما، حفظ آرامش است. اما اگر شما نیز سخت‌گیری و بدخلقی کنید، فرزندتان لجبازی خواهد کرد. بنابراین، هر زمان که فرزندتان به‌هم ریخت می‌توانید به خود بگویید: «این هم خواهد گذشت.» با این روش، شما به جای اینکه عصبانیت خود را نشان دهید به خودتان جملات مثبتی می‌گویید و در نتیجه، از طوفان به راحتی خواهید گذشت. اگر بتوانید آرامش خود را حفظ کنید و به یاد داشته باشید که این نوسانات خلقی به زودی از بین می‌رود می‌توانید فضای مثبت و آرامی را در خانه ایجاد کنید. پیشنهاد می‌کنیم در این مورد مقاله دلایل پرخاشگری در نوجوانان را نیز مطالعه کنید.

در کنار نوجوانتان باشید

یکی از بهترین هدایایی که می‌توانید به فرزندتان بدهید این است که در لحظه و در کنار او حضور داشته باشید. اغلب، به نظر می‌رسد که نوجوانان تمایلی به صحبت با ما در مورد روزی که داشته‌اند ندارند. آن‌ها ممکن است در مقابل سوالات ما غر بزنند یا آن‌ها را نادیده بگیرند. با این حال، وقتی در کنار فرزندتان حضور داشته باشید او متوجه می‌شود که می‌تواند برای دریافت حمایت، بر روی شما حساب کند. خیلی خوب خواهد بود اگر نوجوانان وقتی به خانه می‌آیند با ما صحبت کنند اما این مسئله کمتر اتفاق می‌افتد.

برای اینکه فرزند نوجوان خود را به حرف زدن تشویق کنید، وقتی او در کنار شما می‌نشیند گوشی خود را کنار بگذارید و با او تماس چشمی برقرار کنید. به سمت او بروید، او را در آغوش بگیرید و از او بپرسید قبل از خوردن شام، آیا به چیزی نیاز دارد یا خیر. قبل از اینکه فرزندتان به مدرسه می‌رود اطمینان حاصل کنید که به او روز خوش می‌گویید و همچنین به او یادآوری کنید که بعد از مدرسه او را می‌بینید. وقتی مرتبا در کنار فرزندتان حضور داشته باشید او درنهایت، متوجه می‌شود که می‌تواند بر روی شما حساب کند.

مقابله با نوسانات خلقی در نوجوانان

چه زمانی، نوسانات خلقی در نوجوانان نگران‌کننده است؟

اگر کج‌خلقی نوجوانتان زیاد دوام نیاورد احتمالا نوسانات خلقی او مسئله‌ای طبیعی است. بنابراین، اگر فرزندتان شب بدی را سپری کند و تحریک‌پذیر باشد اما در بیشتر روزهای هفته خوش خلق‌باشد ممکن است این حالت بد در او موقتی باشد. با این حال، در برخی مواقع، نوسانات خلقی در نوجوانان می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات جدی‌تر در آن‌ها باشد. اگر فرزند شما به دلیل نوسانات خلقی شدید، نتواند دوستانش را حفظ کند یا نتواند یک روز مدرسه را بدون فریاد زدن بر سر دیگران، پشت سر بگذارد، ممکن است احتمال مشکلات روانشناختی وجود داشته باشد.

افسردگی، اختلال دوقطبی و مشکلات اضطرابی، برخی از مشکلات روانشناختی هستند که معمولا در دوره بلوغ بروز پیدا می‌کنند. افسردگی و سایر اختلالات روانشناسی، علائم دیگری غیر از آزاردهنده بودن و بدخلقی دارند. به عنوان مثال، افسردگی نوجوان می‌تواند با کاهش وزن یا افزایش وزن، اختلالات خواب، کناره‌گیری از دوستان و خانواده یا صحبت در مورد خودکشی همراه باشد. این مشکلات در بسیاری از موارد قابل‌درمان هستند. بنابراین، مهم است که در صورت جدی بودن مسئله از روانشناس کمک بگیرید و در مورد نگرانی‌های خود با او صحبت کنید.

چه زمانی نوسانات خلقی در نوجوانان نگران‌کننده است

درنهایت، همانطور که مطرح شد نوسانات خلقی در نوجوانان اغلب مربوط به مسائل زیست‌شناختی است. اما استقلال‌طلبی نوجوانان و سبک زندگی آن‌ها نیز در این مسئله نقش دارند. اگرچه کنار آمدن با بدخلقی‌های نوجوان می‌تواند دشوار باشد اما شما با مهربان بودن و درک فرزندتان می‌توانید به او در آرام شدن کمک کنید. همچنین، اگر احساس می‌کنید نوسانات خلقی فرزندتان بیش از اندازه است یا به عملکرد او آسیب می‌رساند ضروری است در این مورد با یک روانشناس مشورت کنید.

سوالات پرتکرار

علت نوسانات خلقی در فرزند نوجوان من چیست؟

نوسانات خلقی در نوجوانی، مسئله‌ای طبیعی است که علت آن به تغییرات سریع مغز، نقش هورمون‌ها، هویت‌یابی نوجوان و سبک زندگی او برمی‌گردد.

چگونه با نوسانات خلقی در فرزند نوجوانم برخورد کنم؟

مهم است که در مورد رشد هیجانی نوجوانان مطالعه کنید و از سوی دیگر، در هنگام مشاهده نوسانات خلقی در فرزندتان به او فضا دهید تا آرام شود. همچنین تشویق نوجوان به سبک زندگی سالم و حضور داشتن در کنار او اهمیت زیادی در این زمینه دارد.

چه زمانی نوسانات خلقی در نوجوان نگران‌کننده است؟

اگر این نوسانات خلقی دائمی باشد و به عملکرد فرزندتان آسیب برساند این مسئله می‌تواند نگران‌کننده باشد. همچنین لازم است مراقب نشانه‌های افسردگی در نوجوان خود باشید.

نکات کلیدی

  • مهم است به نوجوان خود کمک کنید که درک کند این نوسانات و تغییرات خلقی تقصیر او نیست.
  • بهترین کار در برخورد با نوسانات خلقی در نوجوانان این است که عقب بایستید و اجازه دهید فرزندتان خودش مسائل را مدیریت کند.
  • هنگامی که فرزندتان نوسانات خلقی را تجربه می‌کند شما با آرامش داشت و مهربان و صبور بودن می‌توانید به او مهارت‌های کنار آمدن با تغییرات خلقی را بیاموزید.
  • وقتی مرتبا در کنار فرزندتان حضور داشته باشید او درنهایت، متوجه می‌شود که می‌تواند بر روی شما حساب کند.
  • اگر فرزند شما به دلیل نوسانات خلقی شدید، نتواند دوستانش را حفظ کند یا نتواند یک روز مدرسه را بدون فریاد زدن بر سر دیگران، پشت سر بگذارد ممکن است احتمال مشکلات روانشناختی وجود داشته باشد.

اگر شما هم نظر یا تجربه‌ای در زمینه نوسانات خلقی در نوجوانان و نحوه برخورد با این مسئله دارید، آن را با ما و خوانندگان کارپازل به اشتراک بگذارید.

۷ روش آموزش عادات غذایی سالم به کودکان

۷ روش آموزش عادات غذایی سالم به کودکان

آموزش غذا خوردن سالم به کودکان می‌تواند دشوار باشد. شما نمی‌خواهید واقعیت‌هایی را فراتر ار فهم کودکتان به او ارائه دهید یا هر وعده غذایی را تبدیل به یک سخنرانی کنید. اما اگر برای آموزش عادات غذایی سالم به فرزندتان بیش از اندازه منتظر شوید او ممکن است عادات غذایی ناسالم را یاد بگیرد. هر چه زودتر این عادات را به فرزندتان یاد بدهید برقراری رابطه سالم با غذا ذر کودک راحت‌تر است و این رابطه می‌تواند مادام‌العمر ادامه پیدا کند.

متخصصان بر این باورند که بچه‌ها باید بدانند هر غذایی که وارد بدنشان می‌شود روی آن‌ها تاثیر می‌گذارد. والدین می‌توانند این پیام را با گفتگو با فرزندانشان در مورد غذاها، دلیل اهمیت عادات غذایی و نحوه انتخاب غذای سالم به فرزندشان منتقل کنند. در ادامه با نحوه آموزش عادات غذایی سالم به کودکان آشنا می‌شوید اما لازم است قبل از آن در مورد اهمیت این عادات بیشتر بدانید.

چرا آموزش عادات غذایی سالم به کودکان اهمیت زیادی دارد؟

خوب غذا خوردن به رشد سالم فرزندتان کمک می‌کند و حتی می‌تواند در حفظ سلامت روان او مفید باشد. در ادامه با این موضوع بیشتر آشنا می‌شوید که چرا آموزش عادات غذایی سالم به کودکان اهمیت زیادی دارد.

کودک عادات غذایی سالم را به صورت مادام‌العمر یاد می‌گیرد

به عاداتی فکر کنید که در دوران کودکی یاد گرفته‌اید. مثلا مسواک زدن، دوش گرفتن یا لباس خواب پوشیدن. این عادت‌ها حالا که بزرگسال هستید به عادتی همیشگی تبدیل شده‌اند. همین امر می‌تواند در مورد تغذیه سالم نیز صادق باشد. هرچه بچه‌ها زودتر درباره تغذیه خوب اطلاعات کسب کنند و آن را تمرین کنند، بهتر این عادات را یاد می‌گیرند و در بزرگسالی از آن‌ها استفاده می‌کنند.

عملکرد کودک در مدرسه را بهبود می‌بخشد

بچه‌هایی که غذای سالم می‌خورند در مدرسه عملکرد بهتری دارند. بر اساس مطالعات، بین تغذیه کودکان و نمرات بالاتر، ارتباط مستقیم وجود دارد. همچنین، کودکانی که غذای سالم می‌خورند، بیشتر سر کلاس حاضر می‌شوند و توجه بهتری در کلاس دارند. در این زمینه پیشنهاد می‌کنیم مقاله بهبود حواس پرتی در کودکان را نیز مطالعه کنید.

اهمیت آموزش عادات غذایی سالم به کودکان

به کنترل وزن کودک کمک می‌کند

طبق مطالعات، تقریبا ۲۰ درصد کودکان دچار اضافه‌وزن و چاقی هستند. اضافه وزن در کودکی می‌تواند با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های مختلف همراه باشد. تغذیه سالم با کاهش کالری مصرفی، می‌تواند به کودکان کمک کند که که وزن اضافی خود را کاهش دهند یا وزن سالم خود را حفظ کنند.

به بهبود سطح انرژی کودک کمک می‌کند

کودکانی که درست غذا نمی‌خورند، در طول روز خسته یا بی‌حوصله می‌شوند. از طرف دیگر، بچه‌هایی که زیاد قند می‌خورند در طول روز بیش از حد فعال هستند. یک رژیم غذایی متعادل باعث افزایش انرژی کودک و توجه او می‌شود و در عین حال او را در سطح سالمی از فعالیت نگه می‌دارد.

خطر ابتلا به بیماری‌ها را کاهش می‌دهد

رژیم غذایی نامناسب نه‌تنها باعث افزایش وزن می‌شود، بلکه می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌ها را نیز افزایش دهد. کاهش مصرف قند همچنین می‌تواند سلامت دندان‌های کودک را بهبود ببخشد. خوردن قند کمتر و کنترل وزن کودک می‌تواند خطر ابتلا به دیابت را نیز کاهش دهد.

اهمیت آموزش عادات غذایی سالم به کودکان

چگونه عادات غذایی سالم را به کودکان آموزش دهیم؟

ترغیب کودکان به خوردن غذاهای مقوی و یافتن زمان برای تهیه وعده‌های غذایی سالم می‌تواند دشوار باشد. اما هیچکدام غیرممکن نیستند. مهم نیست که در حال حاضر فرزندتان چه عادات غذایی‌ای دارد. شما می‌توانید با هدایت او به سمت عادات غذایی سالم، ترجیح و نگرش او در مورد غذاها را تغییر دهید. در ادامه با نحوه آموزش عادات غذایی سالم به کودکان بیشتر آشنا می‌شوید.

برای خرید مواد غذایی سالم، فرزندتان را همراه خود ببرید

برای اینکه به فرزندتان انتخاب غذاهای سالم را آموزش دهید، او را همراه خود به خرید ببرید و سبد مواد غذایی خود را با محصولات تازه پر کنید و همچنین انتخاب غذاهای فراوری‌شده را کاهش دهید. می‌توانید با چیدن رنگ‌های مختلف میوه و سبزیجات با همدیگر بازی کنید و به او یاد دهید که چگونه غذاهای تازه، رژیم غذایی او را کامل می‌کنند.

اجازه دهید فرزندتان در پخت‌وپز به شما کمک کند

کودکان در هر سنی می‌توانند در انجام کارهای آشپزی کمک کنند. کودک خردسال شما ممکن است نتواند سبزیجات را خرد کند، اما مطمئنا می‌تواند برای سالاد، کاهو را با دست، تکه تکه کند یا نان‌ها را در سبد قرار دهد. کودک ۹ یا ۱۰ ساله نیز می‌تواند سس‌ها را به هم بزند یا مواد غذایی را اندازه‌گیری کند. مطمئنا از این مسئله خوشحال خواهید شد که فرزندتان در زمان رسیدن به نوجوانی بتواند یک غذای سالم برای همه اعضای خانواده درست کند.

آموزش عادات غذایی سالم به کودکان

در مورد مقدار غذایی که فرزندتان می‌خورد استرس نداشته باشید

فرزند شما ممکن است یک روز تمام غذای داخل بشقابش را بخورد، اما روز بعد فقط دو نخودفرنگی بخورد یا اصلا بگوید غذا نمی‌خواهد. برای کودکی که در حال رشد است این مسئله کاملا طبیعی است. به فرزند خود به خاطر اینکه همه غذای داخل بشقابش را نخورده است، احساس بدی منتقل نکنید. اگر فرزندتان غذایش را کامل نمی‌خورد با پیشنهاد قسمت‌های کوچک‌تری از غذا شروع کنید.

به فرزندتان هوشمندانه میان‌وعده بدهید

اگر قبل از شام به فرزندتان میان وعده داده باشید، به احتمال زیاد از خوردن شام صرف نظر می‌کند. حتی اگر برای فرزندتان، غذای مورد علاقه‌اش را درست کرده باشید. اجازه ندهید فرزندتان حداقل یک ساعت قبل از شام میان‌وعده بخورد. اگر او واقعا گرسنه‌ست تا جایی که ممکن است یک خوراکی سبک و سالم مثل هویج یا چند تکه سیب به او بدهید.

از رشوه دادن پرهیز کنید

ممکن است گاهی اوقات وسوسه شوید که به فرزندتان بگویید در صورتی که شامش را بخورد می‌تواند تلویزیون ببیند یا دسر بخورد. با این حال، این کار می‌تواند باعث ایجاد رابطه ناسالم کودک با غذا شود. به جای اینکه به فرزندتان برای غذا خوردن رشوه بدهید به او غذاهایی مثل کلم بروکلی با پنیر یا اسموتی میوه را پیشنهاد بدهید که خوردن آن‌ها راحت‌تر است.

آموزش عادات غذایی سالم به کودکان

تنقلات را ممنوع نکنید

به طور کلی، محدود کردن مصرف غذاهای فراوری‌شده که سرشار از قند و کالری هستند، ایده خوبی است. اما در صورت افراط و تفریط می‌تواند نتیجه معکوس به همراه داشته باشد. اینکه به فرزندتان اجازه ندهید حتی یک آب‌نبات بخورد باعث می‌شود که او از هر فرصت ممکن (مثل رفتن به مدرسه یا خانه دوستان) استفاده کند تا خوراکی‌های ممنوع را بخورد.

یک روش بهتر برای مقابله با مصرف میان‌وعده‌های شیرین، این است که هر چند وقت یک‌بار به کودک خود اجازه دهید یک تکه آب نبات یا شکلات بخورد. همچنین در بیشتر مواقع که کودک هوس خوردن شیرینی دارد، سعی کنید او را به سمت خوردن خوراکی‌های سالم‌تر مثل خرما و کشمش سوق دهید. در این زمینه مطالعه کتاب پنج گام برای داشتن تغذیه سالم هم می‌تواند برای شما مفید باشد.

الگوی مناسبی برای فرزندتان باشید

اگر فرزند خود را از خوردن نوشابه منع کنید، اما خودتان در هنگام شام، نوشابه بخورید پیام متناقضی را به فرزندتان می‌دهید. همچنین، لازم است صادقانه نگرش خود را در مورد غذا بررسی کنید. آیا غذاهای سالم می‌خورید یا غذاهای پرچرب؟ اگر از سبک تغذیه سالم پیروی کنید فرزندتان نیز از شما یاد می‌گیرد و غذاهای سالم را انتخاب می‌کند.

در نهایت برای اینکه بتوانید در آموزش عادات غذایی سالم به کودکان خود موفق باشید، لازم نیست به طور کامل مصرف تنقلات و شیرینی‌ها را کنار بگذارید. فقط لازم است به فرزندان خود بیاموزید که خوردن این خوراکی‌های ناسالم همیشگی نیست و برای رفع هوس است. از سوی دیگر، مهم است که خودتان نیز عادات غذایی سالمی داشته باشید و در نتیجه بتوانید در انتخاب‌های غذایی، الگوی مناسبی برای فرزندتان فراهم کنید.

سوالات پرتکرار

از چه سنی لازم است عادات غذایی سالم را به فرزندم آموزش بدهم؟

هرچه زودتر عادات غذایی سالم را به فرزندتان آموزش دهید بیشتر احتمال دارد که این مسئله تبدیل به یک عادت همیشگی در فرزندتان شود.

آیا باید کلا تنقلات را برای فرزندم ممنوع کنم؟

تغذیه سالم به این معنی نیست که تنقلات را به صورت کامل ممنوع کنید. این کار موجب نتیجه معکوس می‌شود. بنابراین، بهتر است هرچند وقت یک‌بار به فرزندتان اجازه دهید تا این خوراکی‌ها را به صورت کم و محدود بخورد.

چگونه می‌توانم عادات غذایی سالم را به فرزندم آموزش بدهم؟

برخی راهکارها از جمله خرید مواد غذایی همراه با کودک، اجازه به او برای کمک در آشپزی و رشوه ندادن به کودک برای غذا خوردن می‌تواند در این زمینه بسیار موثر باشد. همچنین مهم است که خودتان نیز به تغذیه سالم اهمیت بدهید و الگوی مناسبی باشید.

نکات کلیدی

  • هرچه بچه‌های شما زودتر درباره تغذیه خوب اطلاعات کسب کنند و برای آن تمرین کنند، به احتمال زیاد این امر به یک عادت مادام‌العمر تبدیل خواهد شد.
  • به فرزند خود به خاطر اینکه همه غذای داخل بشقابش را نخورده است احساس بدی منتقل نکنید.
  • محدود کردن مصرف غذاهای فراوری‌شده که سرشار از قند و کالری هستند، ایده خوبی است. اما در صورت افراط و تفریط می‌تواند نتیجه معکوس به همراه داشته باشد.
  • اگر از سبک تغذیه سالم پیروی کنید، فرزندتان نیز از شما یاد می‌گیرد و غذاهای سالم را انتخاب می‌کند.

اگر شما هم نظر یا تجربه‌ای در زمینه عادات غذایی سالم و آموزش آن‌ها به کودکان دارید آن را با ما و خوانندگان کارپازل به اشتراک بگذارید.

تشویق کودک به بازی مستقل: اهمیت و نحوه انجام آن

تشویق کودک به بازی مستقل: اهمیت و نحوه انجام آن

ممکن است بعضی اوقات آرزو کنید فرزندتان به طور سحرآمیزی ناپدید شود، نه برای همیشه اما فقط برای نیم ساعت. در این صورت شما می‌توانید کمی کتاب بخوانید یا با یکی از دوستانتان گپ بزنید. در عین حال، ممکن است جدا شدن از کودک برای شما سخت باشد، نه به‌خاطر اینکه او به پای شما می‌چسبد. بلکه به‌خاطر این موضوع که می‌خواهید تمام تلاش خود را برای کمک به رشد فرزندتان انجام دهید. ناگفته نماند که ممکن است در این شرایط به دلیل رها کردن فرزندتان دچار احساس گناه هم بشوید.

تشویق کودک به بازی مستقل مزایای بسیاری دارد و می‌تواند در رشد سالم کودک یک عنصر بسیار کلیدی باشد.

بسیاری از والدین معتقدند که باید دائما با فرزندشان وقت بگذرانند اما این ذهنیت، فرصتی برای آرامش فراهم نمی‌کند و باعث ایجاد استرس در کودکان می‌شود. در واقع، تشویق کودک به بازی مستقل و آموزش تنهایی بازی کردن به او، یکی از بهترین هدایایی است که می‌توانید به فرزندتان بدهید.

این امر به معنی فراهم کردن اوقات فراغتی برای کودک به منظور خط خطی کردن، ساختن ماشین از مقوا یا گشت و گذار در حیاط خانه است و می‌تواند مهارت‌های مختلفی را در کودک برای موفقیت و خودشکوفایی تقویت کند. در ادامه با نحوه تشویق کودک به بازی مستقل آشنا می‌شوید اما قبل از آن لازم است در مورد اهمیت این موضوع بیشتر بدانید.

چرا تشویق کودک به بازی مستقل مهم است؟

وقتی کودکان تنهایی بازی می‌کنند، بسیاری از درس‌های ارزشمند در طول زندگی را یاد می‌گیرند. تنهایی بازی کردن به کودکتان کمک می‌کند مهارت‌های متعددی را یاد بگیرد و چه در گروه‌های کوچک و چه در گروه‌های بزرگ بتواند خوشحال باشد. در ادامه با هشت دلیل دیگر اهمیت تشویق کودک به بازی مستقل اشاره می‌کنیم.

به کودک می‌آموزد که به طور مستقل سرگرم شود

بچه‌هایی که به تنهایی بازی می‌کنند، یاد می‌گیرند که خودشان سرگرم شوند. آن‌ها برای خوشحال بودن و سرگرم شدن بر روی دیگران حساب باز نمی‌کنند. فرزندتان همزمان با رشد کردن متوجه می‌شود همیشه در هر لحظه از بیداری، کسی در کنار او نخواهد بود. در این صورت، او اعتماد به نفس بالاتر و رضایت بیشتری از زندگی خواهد داشت.

تخیل کودک را تقویت می‌کند

ممکن است از قبل احساس کرده باشید که فرزند شما پر از تخیل است. کمی صبر کنید، فاصله بگیرید و اجازه بدهید فرزندتان تنهایی بازی کند. در این زمان، کودک قهرمان‌ها و پرنسس‌هایی را خلق می‌کند که اگر با او بازی می‌کردید با این قهرمان‌ها و پرنسس‌ها روبرو نمی‌شدید. بنابراین، تنهایی بازی کردن باعث تقویت تفکر واگرا و خلاقیت کودک می‌شود. پیشنهاد می‌کنیم مقاله پرورش تفکر واگرا در کودکان را نیز مطالعه کنید.

اهمیت تشویق کودک به بازی مستقل

استقلال اجتماعی را در کودک تقویت می‌کند

تنهایی بازی کردن باعث می‌شود کودک احساسی قوی از استقلال پیدا کند. در این صورت او احساس می‌کند که همیشه مجبور نیست در کنار فرد یا گروهی دیگر باشد. این استقلال اجتماعی به فرزندتان کمک می‌کند که در هر شرایطی راحت باشد. مستقل بازی کردن باعث نمی‌شود که او از دیگران اجتناب کند. برای مثال ممکن است برنامه کودک به این صورت شود: صبح‌ها تنهایی بازی کردن، بعدازظهر بازی کردن با کودکان دیگر، شب‌ها بازی کردن با والدین.

آرامش را تشویق می‌کند

کودک وقتی با دیگران بازی می‌‌کند در حال تعامل با آن‌ها ممکن است عصبانیت را تجربه کند. در مقابل، تنهایی بازی کردن برای بچه‌ها احساس آرامش به همراه دارد. بچه‌ها در هنگام بازی کردن مستقل، حال و هوای متفاوتی دارند. زیرا در آرامش مشغول بازی با اسباب‌بازی‌های خود هستند.

به کودک نشان می‌دهد که چگونه خود را آرام کند

کودکان دوست دارند بدانند که در زمان احتیاج، ما در کنار آن‌ها هستیم. اما تنهایی بازی کردن به آن‌ها یاد می‌دهد که بتوانند خودشان را آرام کنند. در این صورت آن‌ها یاد می‌گیرند که در عین حال که بر روی والدین خود حساب باز می‌کنند، بتوانند به درون خود هم نگاه کنند تا مسائل‌شان را حل کنند. همچنین، این کار باعث می‌شود کودک احساسات خود را بهتر درک کند و بتواند آن‌ها را بهتر بروز دهد.

مزایای تشویق کودک به بازی مستقل

به کودک اجازه می‌دهد که در تنهایی احساس راحتی داشته باشد

هرچقدر هم که دوست داشته باشید نمی‌توانید هفت روز هفته و ۲۴ ساعته با فرزندتان وقت بگذرانید. شما نیاز دارید که کارهای مربوط به خودتان را انجام دهید و وعده‌های غذایی را آماده کنید. هنگامی که کودک یاد می‌گیرد که تنهایی بازی کند، دیگر برای سرگرم شدن به شما تکیه نمی‌کند. او همچنین متوجه می‌شود که بازی نکردن شما با او به این معنی نیست که می‌خواهید نادیده‌اش بگیرید.

کودک را برای مدرسه رفتن آماده می‌کند

اگر کودکی دارید که هنوز مدرسه نرفته است، احتمالا شما همبازی درجه اول او هستید. اگر گاهی از او فاصله بگیرید و بگذارید کودک به صورت مستقل بازی کند، به او این پیام را می‌دهید که همیشه قرار نیست از نظر فیزیکی کنارش باشید. تنهایی بازی کردن، کودک را برای مدرسه رفتن آماده می‌کند. او در هنگام مدرسه رفتن، دیگر احساس رها شدن نخواهد داشت. در عوض، می‌تواند هنگام تجربیات جدید، احساس راحتی داشته باشد.

برای شما زمان استراحت فراهم می‌کند

هرکسی نیاز دارد که زمانی برای خودش داشته باشد، حتی بزرگسالان و والدین. مزیت دیگر تشویق کودک به بازی مستقل این است که زمانی برای استراحت برای شما فراهم می‌شود. البته این هدف اصلی شما نیست. اما زمانی که برای خودتان وقت می‌گذرانید، الگوی خوبی نیز برای فرزندتان خواهید بود. کودک در این صورت می‌بیند که شما از انجام برخی کارها به تنهایی لذت می‌برید و برای خوشحال بودن نیاز به ۱۰۰ درصد توجه فرد دیگری ندارید.

چرا تشویق کودک به بازی مستقل مهم است

روش های تشویق کودک به بازی مستقل

تا اینجا با این موضوع آشنا شدید که چرا تشویق کودک به بازی مستقل اهمیت زیادی دارد. بنابراین، ممکن است سوال شما این باشد که چگونه می‌توانم فرزندم را تشویق کنم که به تنهایی و به صورت مستقل بازی کند؟ در ادامه چند راهکار را به شما معرفی می‌کنیم.

فضایی برای بازی فراهم کنید

اگر فرزندتان در فضایی امن قرار بگیرد که از آن لذت می‌برد، بهتر می‌تواند تنهایی بازی کند. اگرچه یک اتاق پر از شیشه شکسته می‌تواند برای کودک جذاب باشد، اما مطمئنا چنین فضایی برای او اصلا امن نیست. خوشبختانه با بودن ابزارهای ایمن برای کودکان می‌توانید این فضا را در هر اتاقی برای فرزندتان فراهم کنید. نیازی به استخر توپ یا فضایی برای نقاشی بر روی دیوار ندارید. اما وجود چند وسیله نرم و اسباب‌بازی متناسب با سن کودک ضروری است.

اسباب‌بازی‌های مناسب را فراهم کنید

کودکان نوپا عاشق وسایلی هستند که اسباب‌بازی نیستند. برای مثال، چند بار سیرخردکنتان را زیر تخت فرزندتان پیدا کرده‌اید؟ اسباب‌بازی‌هایی را انتخاب کنید که نامحدود و انعطاف‌پذیر باشند. به کودک اجازه دهید داستان‌های خودش را بسازد و تعریف کند.

قابلمه‌ها، تابه‌ها، ظروف و آجرهای اسباب‌بازی گزینه‌هایی بسیار عالی هستند. همچنین می‌توانید اجازه دهید فرزندتان شما را هدایت کند. او را محدود نکنید. اگر کودک می‌خواهد مورچه‌های روی زمین را تماشا کند، اجازه دهید این کار را انجام دهد. نکته مهم این است که فرزندتان بتواند به تنهایی سرگرم و غرق انجام کاری شود. همچنین، خواندن کتاب ۱۳۰ بازی گروهی و ۱۳۰ بازی انفرادی برای کودکان می‌تواند برای شما مفید باشد.

نحوه تشویق کودک به بازی مستقل

اجازه کثیف‌کاری بدهید

بدیهی است که اگر اجازه دهید فرزندتان شما را هدایت کند ممکن است اوضاع عجیب و شلخته شود. نفس عمیق بکشید و اجازه بدهید این اتفاق بیفتد. پرورش خلاقیت کودک، مستلزم این است که به او در بازی کردن آزادی بدهید. پیشنهاد می‌کنیم مقاله پرورش خلاقیت در کودکان را نیز مطالعه کنید.

در حالی که نزدیک هم هستید تمرین کنید

کودکی که دائما در کنار پدر و مادرش است، ممکن است به سختی مستقل بازی کردن را بپذیرد. احتمالا در این شرایط، کمی تمرین لازم است. بنابراین، سرگرمی‌ای را در اختیار فرزندتان قرار دهید تا غرق انجام آن شود و در عین حال خودتان کمی فاصله بگیرید و به کارهای شخصی خود برسید. وقتی کودک در حال تنهایی بازی کردن است، گاهی اوقات، او را نگاه کنید و او را کمی تشویق کنید. اما اگر کودک نمی‌خواهد از شما رها شود قاطعیت نشان دهید. با فرزندتان ارتباط برقرار کنید و به او بگویید در حال انجام چه کاری هستید. در صورت لزوم، می‌توانید تایمر هم بگذارید.

برای تنهایی بازی کردن کودک برنامه‌ریزی کنید

هنگامی که در مورد مرزها با فرزندتان صحبت می‌کنید، اطمینان حاصل کنید که تنهایی بازی کردن را به بخشی منظم از برنامه فرزندتان تبدیل کرده‌اید. این امر به کودک احساس راحتی و آرامش می‌دهد. وقتی کودک بداند که تنهایی بازی کردن، تنها بخشی از روز است، جدا شدن از شما برای او به منظور بازی کردن مستقلانه راحت‌تر خواهد بود.

چگونه تشویق کودک به بازی مستقل را انجام دهید

در بازی کودک مداخله نکنید

این بزرگترین مانع برای تنهایی بازی کردن کودک است. شما می‌خواهید فرزندتان غرق بازی شود اما به محض اینکه وارد بازی او می‌شوید و برای مثال به کودک می‌گویید که او باید برجش را چگونه درست کند، همه چیز را خراب می‌کنید. ترفند مناسب در این شرایط این است که فقط بازی کردن کودک را مشاهده کنید. نیازی به ارائه پیشنهاد نیست. فقط آنچه را می‌بینید توصیف کنید و از او بپرسید که قدم بعدی او چیست. اگر کودک از شما کمک خواست سعی کنید تا آنجا که می‌توانید مداخله نکنید. به جای آن می‌توانید سوال کنید و از او بپرسید که می‌خواهد چگونه مسئله را حل کند. در این صورت به او کمک می‌کنید که تا جای ممکن مستقل عمل کند و حل مسئله را نیز یاد بگیرد.

تشویق کودک به بازی مستقل به ویژه در زمانی مهم است که کودک می‌خواهد به مدرسه برود و والدین می‌خواهند به کارهای خود بپردازند. زیرا هر کسی در خانواده نیاز به زمان‌هایی برای خودش دارد. در نهایت، با کمی تمرین و حوصله می‌توانید یک روز وارد اتاق شوید و ببینید فرزندتان در حال ساختن دنیای خودش است. با این حال، اگر بعد از گذشت مدتی هنوز هم برای حفظ مرزهای خود با فرزندتان با مسائلی روبرو هستید، کمک گرفتن از یک روانشناس می‌تواند برای شما مفید باشد.

سوالات پرتکرار

چرا مهم است که فرزندم را به بازی مستقل تشویق کنم؟

تنهایی بازی کردن باعث می‌شود خلاقیت کودک پرورش داده شود و از سوی دیگر، یاد بگیرد که همیشه برای خوشحال بودن نیاز ندارد که در کنار کسی باشد. همچنین تنهایی بازی کردن موجب احساس آرامش و تقویت استقلال اجتماعی کودک می‌شود و او را برای مدرسه رفتن آماده می‌کند.

چگونه می‌توانم فرزندم را به بازی مستقل تشویق کنم؟

اولین گام این است که فضایی جذاب و ایمن برای کودک فراهم کنید و سپس اسباب‌بازی‌های مناسب را برای کودک قرار دهید. در کنار این باید برای تنهایی بازی کردن فرزندتان برنامه‌ریزی داشته باشید.

چه اسباب‌بازی‌هایی برای تشویق کودک به بازی مستقل بهتر است؟

بهتر است از اسباب‌بازی برای این کار استفاده نکنید و به جای آن اشیاء واقعی را در اختیار فرزندتان قرار دهید. کودکان عاشق وسایلی مثل قابلمه، تابه و ظروف هستند و می‌توانند ساعت‌ها با این وسایل سرگرم شوند.

نکات کلیدی

  • اگر فرزندتان در فضایی قرار بگیرد که امن است و از آن لذت می‌برد، بهتر می‌تواند تنهایی بازی کند.
  • پرورش خلاقیت کودک، مستلزم این است که به او در بازی کردن آزادی بدهید.
  • وقتی کودک بداند که تنهایی بازی کردن، تنها بخشی از روز است جدا شدن از شما برای او به منظور بازی کردن مستقلانه راحت‌تر خواهد بود.
  • وقتی کودک در حال تنهایی بازی کردن است، گاهی اوقات، او را نگاه کنید و او را کمی تشویق کنید. اما اگر کودک نمی‌خواهد از شما رها شود قاطعیت نشان دهید.

اگر شما هم نظر یا تجربه‌ای در زمینه تنهایی بازی کردن کودکان و نحوه تشویق آن‌ها به بازی مستقل دارید آن را با ما و خوانندگان کارپازل به اشتراک بگذارید.